Πάνος Βαλαβάνης, Γιώργος Χάλκος
Το τείχος του Χαλείου (όπως ονομαζόταν στην Αρχαιότητα το Γαλαξείδι), του οποίου το θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο ήταν στο λόφο του Άγιου Βλάση, ΝΔ του Γαλαξειδίου, κτίστηκε στα τέλη του 4ου – αρχές του 3ου αι. π.Χ. μάλλον από τους Αιτωλούς, που την εποχή εκείνη είχαν επεκτείνει την εξουσία τους σε όλη την Κεντρική Ελλάδα. Είχε στόχο να οχυρώσει το λιμάνι, που ήταν το σημαντικότερο στον Κορινθιακό μετά τη Ναύπακτο, για τον έλεγχο του θαλάσσιου δρόμου του Κορινθιακού κόλπου και της οδικής αρτηρίας από Πελοπόννησο προς κεντρική Ελλάδα. Το τείχος αποτελείται από τετράπλευρους πελεκητούς ογκόλιθους σε οριζόντιες στρώσεις, που στην όψη τους διακοσμούνται με κατακόρυφες «βελονιές». Κατά διαστήματα και σε κρίσιμα σημεία τής περιμέτρου του, ιδιαιτέρως κοντά στις πύλες, ενισχυόταν από τετράπλευρους πύργους για αποτελεσματικότερη άμυνα.
Το 1830, μετά την απελευθέρωση, οι Γαλαξειδιώτες χρησιμοποίησαν ογκόλιθους του τείχους για την κατασκευή κρηπιδώματος στο κεντρικό λιμάνι. Αργότερα χτίστηκαν σπίτια χρησιμοποιώντας ως θεμέλια τμήματα του τείχους, ενώ πολλοί ογκόλιθοι αξιοποιήθηκαν σε νεότερες κατασκευές.
Σήμερα κατάλοιπα του τείχους είναι ορατά σε αρκετά σημεία της διαδρομής του, όπως ένα μεγάλο τμήμα στη βόρεια άκρη του κεντρικού λιμανιού, υποθαλάσσιο τμήμα παραλιακού βραχίονα στο Χηρόλακα, τρία τμήματα που έχουν χρησιμοποιηθεί ως θεμέλια σε σπίτια, ενώ ορατοί είναι ακόμη οι ογκόλιθοι του κρηπιδώματος του κεντρικού λιμανιού.
Για να δείτε στον χάρτη που βρίσκεται ένα τμήμα του Αρχαίου Τείχους, κάντε κλικ εδώ
Για να δείτε στον χάρτη που βρίσκεται ένα τμήμα του Αρχαίου Τείχους, κάντε κλικ εδώ